ในสายตาคนอื่น เขาคือผู้ปกครองที่โหดเหี้ยมและเย็นชา
แต่สำหรับเธอ...เขาคือบุรุษผู้สูงศักดิ์ที่เธอเฝ้าชื่นชมและไม่อาจเอื้อมถึง
ท่านชายเรย์ฮาน ราฟาล เดอ อัซราฟ
ชายผู้สูงศักดิ์ที่ใครต่อใครเข้าถึงได้ยาก แต่โชคชะตากลับนำพาให้
ซิเรนธา
ได้พบเขาครั้งแล้วครั้งเล่า จากความบังเอิญที่เกินจริง
สู่ความผูกพันที่ไม่อาจหลีกหนี
หรือแท้จริงแล้วนี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ...แต่เป็นชะตาที่ถูกกำหนดไว้ตั้งแต่ต้น?
“ทำโทษตรงนี้ได้ไหม”
เหมือนเธอยังไม่ได้คิดทบทวนคำถาม แต่ศีรษะผงกรับไปก่อนแล้ว กว่าจะรู้ตัวว่าการทำโทษคืออะไร ท่านชายก็ประทับจุมพิตลงบนหน้าผากแผ่วเบา
“ระ เรย์…”
เหมือนซิเรนธาจะได้ยินเสียง ตูม! ดังขึ้นในหัว หรือว่าเป็นเสียงหัวใจของเธอระเบิดกันนะ เสียงถึงได้ดังแบบนี้
“การทำโทษจะรุนแรงขึ้นนะซิเรนธา”
เธอผงกศีรษะตอบรับอีกแล้ว! ให้ตายเถอะ! พออยู่กับท่านชายเรย์ฮาน ซิเรนธาก็เหมือนคนไม่มีสติเอาเสียเลย
“ชอบจานไหนที่สุด”
“ซิ ซิชอบเรย์…เอ่อ ซิหมายถึง ซิชอบทุกจานค่ะ”
“แต่ชอบผมที่สุดใช่ไหม”
ชายหนุ่มลดริมฝีปากต่ำลงอีกนิด เสียงถามเหมือนกระซิบ ซิเรนธาผงกศีรษะอีกแล้ว เธอเขินเขาจนตัวแทบละลาย
“กินข้าวก่อนแล้วกัน วันไหนซิพร้อมค่อยกินผมก็ได้”
